Dus maakt hij fouten die niemand ziet.
Doet het maar zelf.
Leert langzamer dan nodig.
En voelt zich na een maand nog steeds een buitenstaander.

Nu hetzelfde scenario. Maar dan met een buddy.
Iemand die er bewust voor is vrijgemaakt.
Die meekijkt, vragen stelt, en op het juiste moment zegt:
“Probeer het eens zo.”

Alles verandert.

Leren werkt fundamenteel anders als er iemand bij is.
Je krijgt directe feedback.
Je ziet dingen die je zelf niet ziet.
Je voelt dat iemand in jou investeert.

Maar in veel organisaties is die buddy er wel… in theorie.
Niet in de praktijk.

Want die ervaren collega heeft zelf al te veel op zijn bordje.
Geen structuur. Geen tijd. Geen systeem.

En dan vragen we ons af waarom nieuwe medewerkers zo lang nodig hebben om productief te worden.